Hallo beer (vrijdag 3 april 2020)

Een wandeling maken is als een feest in deze coronacrisis 🎉 Het is - naast een fietstocht en een beperkt bezoek aan de supermarkt - ook zowat het enige wat nog toegelaten is. Remember: de 'Blijf in uw kot' - maatregel. Voor jonge kinderen is het misschien wel extra moeilijk om binnen te blijven (niet naar school, geen vriendjes om mee te spelen en te ravotten in de tuin, mama en papa die thuis zijn, maar moeten werken in plaats van te spelen). Om deze wandeling interessanter te maken, is er een wereldwijd initiatief bedacht om een kleine speurtocht voor kinderen te beginnen. Heel simpel. Het werkt als volgt: zet een knuffelbeer bij je raam zodat kinderen deze kunnen zien als ze langslopen. 

Een initiatief dat ik (als 30-jarige zonder kinderen) in de eerste plaats maar raar en kinderachtig vond. Maar vandaag maakte deze actie van mij een blije otter. Ik kroop terug in mijn kinderlijk enthousiasme en begroette tijdens onze wandeling elke beer met een klein vreugdesprongetje, een brede glimlach en overdreven gezwaai. Zalig om een laag schaamtegevoel te hebben! Mijn vriend - die naast me liep - begon echter een beetje gefrustreerd te geraken en zag de fun er niet van in. "Sorry! Ik ben even niet te stoppen. Hallo beer! *vreugdesprong, gezwaai en een brede glimlach* Hallo andere beer! *gefrustreerd gezicht van manlief* Oké oké, ik stop wel ... Hallo beer! Woeps, sorry!" Mijn vriend wandelde nu al enkele meters voor mij, met een stevige tred - om zo snel mogelijk onze deur achter zich dicht te kunnen trekken en mijn enthousiasme te laten dalen. Eindelijk (dacht hij) we zijn thuis! En ik dacht nog eventjes (stilletjes in mezelf): "Hallo beer, aan de overkant van de straat, jou had ik nog niet uitgebreid begroet."😃 Me = happy!