Waarom lees ik niet eens een boek? (dinsdag 14 april 2020)

Aan het begin van het jaar stellen mensen altijd goede voornemens. Meestal heeft dit voor mezelf betrekking gehad tot mijn sportieve activiteiten of tot mijn voedingskeuzes voor de rest van het jaar. Echter in 2018 maakte ik voor één jaar de keuze om meer te gaan lezen. Ik moet toegeven dat het me destijds ook erg goed gelukt is. In tegenstelling tot eerdere voornemens om mijn voedingskeuzes aan te passen. Met een gemiddelde van anderhalf boek per maand heb ik op het einde van het jaar toch een 20-tal boeken weten te lezen. Mijn favoriete genre uit deze periode bleek dan ook de basic 'chicklit' literatuur te zijn. De gehele shopaholic reeks heb ik zo in het jaar 2018 weten te verslinden. Ik herinner me nog uit deze periode dat het stimuleren van mijn hersenen met verhalen bestaande uit woorden een verslavende werking had. Tegen de zomerperiode kon ik oprecht meedelen dat ik graag een boek las en dat ik het zou verkiezen boven kijken naar tv. Toch heeft aan de start van 2019 weer een omslag plaatsgevonden. Dit ging mogelijks samen met het opstarten van mijn Netflix abonnement.

Toen inmiddels enkele weken terug de Corona maatregelen werden aangekondigd moet ik toegeven dat het gebruiken van mijn vrijgekomen tijd voor het lezen van boeken onmiddellijk in me is opgekomen. Straffer zelfs nog, ik heb de literatuur ervoor in huis liggen. Toch moet ik toegeven dat na wat voelt als dag 2.837, ik nog geen enkel boek heb open geslagen.  Niet enkel dat! Ik stel vast dat er verschillende kleine to do's zijn waarvan ik het bestaan afweet, maar waarvan ik desondanks ik er zeeën van tijd voor heb, ze niet uitvoer. Ik weet dat mijn kast met administratie een boeltje is en dat ik deze eigenlijk eens zou moeten ordenen. Ik zou ook nog een muur collage van foto's willen maken voor op de slaapkamer en die kast op maat ging ik toch ook ooit echt eens uittekenen. Normaal gesproken kom ik niet tot deze dingen, omdat ik er de tijd niet voor heb. Althans zo dacht ik toch. De Corona maatregelen hebben me sindsdien bijgebracht dat niet alles toe te wijzen valt aan een gebrek aan tijd, zelfs niets aan interesse. Zo blijkt uit het uitstellen van het lezen van een boek. Ik denk eerder dat het ligt aan de menselijke 'horror vacui'. De angst voor het lege.

(Zo las ik ooit in een boek).

Gewicht: 71,1kg