(H) Anne Frank

Na de stevige work-out van gisteren was het vandaag tijd voor een work-out in de tuin. Sinds gisteren lopen er 3 à 4 werkmannen door onze tuin. Hun opdracht? Klinkeren, zodat we een ondergrond hebben om ons tuinhuis te zetten, en borduurstenen plaatsen aan het einde van onze tuin.  Tegen de middagpauze waren ze klaar. Bijgevolg was het terug aan ons om in actie te komen ... Er moest nog wit zand verdeeld worden en aarde verdeeld (en nadien gelijkgemaakt). Opdracht van de dag is dus het borstelen van een oppervlak van 40m² en zand/aarde schuppen. En net vandaag zit het ventje op hotel. Typisch! Haha, nee hoor, niet erg ... Ik steek gewoon zelf de handen uit de mouwen. Verstand op nul en gaan! Heerlijk om alle frustraties weg te borstelen en alle kracht te bundelen om zand te verplaatsen. Misschien heb ik wel mijn roeping gemist? ... Laat maar, na een dik uur zweten en zwoegen, besef ik dat ik niet gemaakt ben om elke dag - gedurende 8 uur - fysiek werk te leveren. Die carrièreswit...

Het ziet er als maar meer naar uit dat we in de aankomende zomerperiode op zoek zullen moeten gaan naar creatieve vakantiebestemmingen, dicht 'bij huis'. Op dit moment lijkt dan ook alles een goede optie, als het maar niet 'in huis' is. Vlak voordat Corona de media wist te domineren had ik samen met mijn vriend onze vakantiebestemming voor eind september, begin oktober: 'Kroatie'. Zon, zee, mooie berggebieden en eilanden. Voor een heel korte periode leken deze vooruitzichten toch dichtbij. Jammer genoeg wist Corona voor iedereen roet in het eten te gooien. Vaarwel aan mijn vakantieplannen en vooral vooral aan mijn vakantievooruitzichten. Momenteel nog erger dan niet op vakantie kunnen gaan, vind ik het niet hebben van een vooruitzicht om op vakantie te kunnen gaan. Hoog tijd om hier aldus wat verandering in te brengen. Vandaag ga ik op zoek naar vakantiebestemmingen binnen onze eigen landsgrenzen. Bij het uitkiezen van al mijn vakantiebestemmingen geldt steeds ...

Door de coronamaatregelen werden we van de ene dag op de andere dag verplicht om onze wekelijkse planning vol sport, crazy momentjes met de vriendinnen en gezellig eet- en drinkpartijtjes met de familie te annuleren en social distance-alternatieven te zoeken. Dagelijkse gewoontes, zoals naar het werk gaan met de auto, op het bureau werken, tijdens de middag een wandeling met de collega's maken, 's avonds gaan sporten .... werden 180° omgegooid.  Maar na anderhalve maand lijk ik precies een nieuwe routine te hebben gevonden. 's Morgens rond 7u30 gaat de wekker. Nog enkele minuutjes snoozen (wat ik anders NOOIT deed, slechte gewoonte aangeleerd, damn) en dan naar de badkamer. Daar spendeer ik zo'n kleine 20 minuten. Een dikke 10 minuten met het rondlopen als een zombie en met een aardige poging te doen om wakker te worden, en de andere 10 minuten om kleren (as cosy as possible) aan te trekken, tanden te poetsen, mijn haar wat in de plooi te leggen en naar beneden te wag...

Aan het begin van de quarantaine maatregelen stond ik er nog op om zo vaak mogelijk buiten te komen. Om er op zijn minst naar te streven om mijn gebruikelijke 10.000 stappen zo goed als mogelijk te benaderen. Traag maar zeker heeft deze gewoonte zich meer en meer af weten te nemen. Waar ik aan het begin iedere dag minstens 1 wandeling maakten. Vallen deze wandel momenten nu te bundelen op 1 dag per week, de zondag. De binnenstad van Mechelen heb ik intussen al meer dan genoeg gezien. Op zondag begeven we ons daarom meestal richting de natuur. Vandaag maken we een stevige wandeling van 2 uur. De enigste wandeling van deze week. Ik stel me de vraag of dit in andere gezinnen ook gebeurd. Is de nood om naar buiten te trekken steeds meer en meer bepaald door de aard van het weer en niet langer door de drang om te bewegen. Hoe langer ik binnen zit, hoe meer binnen zitten het nieuwe normaal lijkt te worden. Gewicht: 72,5 kg

Vandaag maakte ik onze voordeur klaar voor ontvangst. Raamfolie, check! Bloembakken gevuld met potgrond en bestrooid met bloemzaadjes, check! Ook onze bel is besteld en ons huisnummer wordt eind deze week geleverd! Dat komt dik in orde ;) Persoonlijk kan ik niet meer wachten tot de opgelegde coronamaatregelen zodanig versoepeld worden, dat we terug vrienden en familie (ook al is het slechts een beperkt aantal) mogen ontvangen bij ons huis. Wat kijk ik er naar uit om de nodige drank en hapjes te voorzien, het huis te poetsen (of toch een beetje netjes te maken), een gezellige sfeer te creëren en volk te verwelkomen. Niets leuker dan naar elkaars ervaringen en gebeurtenissen te luisteren, elkaar te steunen waar nodig en heerlijke herinneringen te maken. Als ik denk aan een versoepeling van de maatregelen, droom ik van een afterwork met enkele collega's in de tuin, het vieren van onze uitgestelde moederdag (want helaas zal deze eenzamer dan andere jaren gevierd worden) met ons g...

Er wordt gezegd dat we allemaal in hetzelfde schuitje zitten, maar dat is niet zo. We zitten in dezelfde storm, maar niet in hetzelfde bootje. Iemands schip kan schipbreuk lijden en een ander zijn boot misschien niet. Of vice versa. Voor sommigen is quarantaine optimaal. Een moment van reflectie, van opnieuw verbinden, lekker op je slippers in de achtertuin in de zon, met een cocktail of koffie, je kasten uitruimen en dat muurtje schilderen. Voor anderen is dit een wanhopige financiële en gezinscrisis. Het is niet voor niets dat de cijfers van huiselijk geweld de lucht ingaan. Voor diegene die  alleen wonen is deze quarantaine een confrontatie met eindeloze eenzaamheid, het niet kunnen bezoeken van geliefden en vrienden. En voor anderen is het tijd met hun gezin, spelletjes spelen, samen leuke fietstochtjes maken en eindelijk weer eens goede gesprekken voeren met elkaar.  Sommige bedrijven hebben meer klanten dan ooit of hebben een creatieve oplossing gevonden om hun aa...

Ik hou van het 'urban jungle' thema in interieurs. Zelf zou ik dan ook maar liefst elk mogelijk oppervlak ik mijn woning decoreren met plantjes. Geregeld koop ik nieuwe plantjes aan of wissel ik stekjes uit met vrienden. Echter meerdere van deze planten zijn inmiddels ook al verschrompeld of beland op de vuilnishoop. Ik ben dan ook van nature niet gezegend met groene vingers. Soms vergeet ik mijn planten voor verscheidene dagen achter elkaar water te geven. Andere keren drijven mijn planten dan weer in het water. Een tijdje terug heb ik nochtans actie ondernomen om  mijn urban jungle droom waar te kunnen maken, door een workshop 'kamerplanten' te volgen. Ik heb tijdens deze workshop veel bijgeleerd over het verzorgen van planten en het belang van planten verpotten. Samen met mijn vriend hou ik me deze namiddag dan ook bezig met enkele van mijn planten te verpotten en stekjes af te snijden. Al snel ontdekken we dat groene vingers een verkeerd begrip is om handigheid m...